| vidview's profile*-i ! วี๊ดวิ้ว i !-*PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 07 เรื่องเล่าเรืองหนึ่งมันเป็นแค่เรื่องเล่า...
ชีวิตของผู้ชายวัยรุ่นหลากคนก้อจะหลายอย่างต่างๆกันไป แต่เรื่องที่จะเริ่มต่อไปนี้เป็นเรื่องของผู้ชายวัยรุ่นคนนึงที่ใช้ชีวิตที่น่าจะนำไปเป้นตัวอย่างอย่างที่สุด ตอนนี้มันก้อเวลาเที่ยงคืน สี่สิบนาทีแหล่ะซึ่งมันก้อเป็นเวลาที่คนทั่วๆไปเค้าจะหลับจะนอนกันแล้วว แต่ชีวิตของผมตอนนี้มันยังคงดำเนินต่อไป....เรื่อยๆ รอเวลาให้มันเดินไปจนถึงจุดๆ หนึ่งที่ทุกคนต่างก้อเคยประสบกันมาแล้วทั้งนั้น บางคนอาจจะชอบบางคนอาจจะไม่ชอบ แต่ใครที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมนุษย์ ก้อต้องรู้จักความรู้สึกนี้กันทั้งนั้นแหล่ะ อยากรู้กันแล้วใช่ไหมคับว่าความรู้สึกนั้นมันคืออะไร เป็นยังไง หึหึ มันก้อคือความรู้สึก"ง่วงนอน"ไงล่ะ คำว่าง่วงนอนมันก้อคือความรู้สึกที่อยากที่จะนอนหลับแต่ว่ามีเหตูให้นอนไม่ได้หลายๆประการ แล้วมันมักจะชอบเกิดในเวลาที่ไม่ควร แต่เวลาที่อยากให้มันง่วงมันกลับไม่ง่วงอย่างที่ใจต้องการ ซึ่งนั้นก้อเป็นปันหาที่ต้องนั่งแก้กันต่อไปล่ะกัน แต่ในโลกใบนี้ก้อมีอุปกรณ์แก้ง่วงหลายอย่างเหมือนกันน่ะ อย่างเช่นกาแฟเงี้ย เค้าบอกว่าแก้ง่วงได้ ไอเราก้อเชื่อ แต่ตอนเด็กเราก้อยังนั่งงงสงสัยอยู่เหมือนกัน มันแก้ง่วงยังไงว่ะ เห็นแม่กิน ซักพักก้อไปนอน อึ้งงงงง ถ้าไม่มีคนยัดเยียดความคิดว่าไอสิ่งที่แม่เพิ่งกินเข้าไปนั้นเป็นกาแฟ ที่มนุษย์เราไว้กินแก้ง่วงนอน ตัวผมนั้นคงคิดว่าที่แม่กินไปอ่ะ มันเป็นยานอนหลับ แต่เมือมาถึงวัยอันควร เราก้อได้รู้ว่ากาแฟมันเป็นยังไง และยิ่งใช้บ่อยมากมายเมื่อเวลาที่เราจะไม่ได้เป็นอิสระเมื่อต้องการ ต้องถูกกักขังอยู่ในหอจะไปเที่ยวไหนก้อไปไม่ได้ เพราะอีกไม่กีวันจะสอบแล้วน่ะ ช่วงแรกๆก่อนสอบห้า หกวันก้อยังสบายใจอยู่ ..."ยังหรอกเวลาเหลือเยอะแยะ ไม่รีบ" แต่พอมาถึงสองวันก่อนสอบ นั้นแหล่ะคับเราต้องพึ่งกาแฟ แล้วกาแฟที่มีให้เลือกกินมันก้อมีหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น กาแฟกระป๋อง กาแฟชง กาแฟเซเว่น กาแฟสด ฯลฯ แต่ที่ตัวผมนั้นกินจะเป็นกาแฟกระป๋องซะส่วนใหญ่ เหตุที่เป็นกาแฟกระป๋องก้อมีหลายประการ เพราะหนึงหาซื้อง่ายดี สองกุขี้เกียดชง สามกุมีตังไม่ถึงสิบเจ๊ดบาท สี่กาแฟหาซื้อยาก แถมแพงอีก(กาแฟห่าไรว่ะ แก้วตั้งเกือบครึ่งร้อย ทั้งๆที่แม่งก้อแค่กาแฟ) เนี่ยหล่ะเหตุของกาแฟกระป๋อง แล้วที่ตัวผมเข้าใจในตอนแรกว่ามันเป็นยานอนหลับ ตอนนี้ก้อรู้ซึ้งแล้วว่าถ้ากินในปริมานน้อยๆ มันจะทำให้กุหลับและก้อติดเอฟตามมา แต่ถ้ากินในปริมานมากเกินไป มันจะทำให้สองวันไม่ต้องพยายามหลับเลย เมิงจะกลายเป็นยอดมะนุดไปเลยยย เพราะฉะนั้นน่ะคับเส้นทางที่พระพุทธเจ้าทรงเคยตรัสไว้ สามารถใช้ได้ในทุกสถานการณ์เลยคับ นั้นคือทางสายกลางคับ กินในระดับพอประมานจะทำให้คุนมีอนาคตที่สดใส
อืมมม จากแรกๆเราก้อกล่าวในสิ่งที่หาความหมายไม่ได้ ก้อไม่รุ้เมหือนกันว่าจะพูดทำไมกันมามากพอแหล่ะ ครา...นี้ก้อจะมาเพ้อเจ้อกัน ว่าแต่จะเพ้ออารายดีล่ะ คิดไปคิดมาก้อเพ้อเรื่องใกล้ตัวเนี่ยแหล่ะ อ่านั้นแหล่ะใช่ๆ "กุง่วง" แล้วก้อไม่ใช่ช่วงเวลาที่ต้องใช้กาแฟด้วยย เลยจำต้องนอนเพื่อสุขภาพตามหลักสุขศึกษาที่เค้าให้นอนวันละ หกชมเป็นอย่างน้อยยง้านคืนนี้ผมขอสิบชมเลยแล้วกัน จะได้แข็งแรง ไว้เจอกันใหม่ฉบับหน้าคับ
ว๊าวววว พิมเยอะน่ะเนี่ยกุ
ใครอ่านจบละกุรักตายเล๊ยยย
จะว่าไปที่กุสาธยายมาม้านเก๋ว
กะชีวิตวัยรุ่นของผู้ชายป่าวว่ะเนี่ย
ว่าแต่ตอนนี้กุขอนอนก่อนแล้วกัน
ง่วงถึงขีดจำกัดแล้ว
บะบายค๊าบบ จร๊วบบบๆๆๆๆ
March 03 แถลงการณ์ฉบับที่หนึ่งช่วงนี้อยู่ในขณะสอบปลายภาคเรียน !!
ทางเราขอหยุดอัพบล๊อก เป็นเวลาหลายอาทิด
เพื่อความสะดวกในการดำรงชีวิต
และการดำรงอยู่คงไว้ซึ่งประเทศไทย !! February 21 สบายใจวิ๊ดวิ้ววววววว!!!
บล๊อกนี้กุจะเพ้อเจ้อต่อ
อย่าเอาสาระอารายกะกุเลย
คิคิๆๆ
ม่ะวันอาทิดกุไปเดินเจเจมา
แต่ระหว่างเดินทางไปเจอเรื่องไม่คาดฝัน
ฝรั่งแม่งเข้ามาคุยกะกุ...เห็นกุเป็นพวกอินเตอร์
หรือไงฟ่ะ กุก้อ...yyesๆ อ่ะ nOๆๆ
อ่ะงงๆๆ ซักพักม้านก้อพอรู้แล้วว่ากุม่ายรุ้เรื่อง
แล้วม้านก้อจากไป และแล้วก้อมาถึงเจเจอย่าง
สบายใจ...ได้เสื้อตามใจฉันมาหนึ่ง
ส่วนอีกสองตัวนั้นมันตามหน้าตาแม่ค้าจ๊ะ
แม่ค้าเทอน่ารักมากมาย...เทอชือ"ดา"
น่ารักสาดดเลย...แถมมีช๊อดเด็ด ก้มให้กุหื่นอีกตะหาก
(กุม่ายได้ตั้งใจมองน่ะ มันบังเอินอ่ะ)
ซื้อเสื้อเส๊ดสบายใจแล้ววววววว
ก้อเดินหาสาวน่ารักๆ ต่อสบายใจ
จากที่ได้ข่าวจากเพื่อนๆมาว่าที่เจเจมีแม่ค้าไอติม
สุดสวยยย กุก้ออุดสาห์เดินหาพอไปถึง
....
แม่งเอ๊ย !! วันนี้แม่เค้าดันมาขายแทน
ตัวลูกม่ายมา จะเข้าไปสู่ขอโดยเจ้าตัวไม่อยู่
ก้อจะกระไรอยู่อ่ะ
เดินจนเหนื่อยแล้วก้อเลยไปนั่งแด๊กซักหน่อย
แล้วกลับมหาลัย....อ่ะได้ข่าววันจันกุสอบนิหว่า
อย่าไปแคร์ใช่ม่ะ....555
และแล้วก้อมาถึงวันจันที่รอคอยสอบไป 2 วิชา
วิชาแรก...กร๊ากกๆๆ เขียนตอบหมดกุก้อมั่วไปหมด
วิชาสอง...ไม่มั่วเว้ย เพราะกุเก่งเพื่อนข้างๆก้อมี
ลอกเข้าไปซิ วิชาแรกม้านจิงจังลอกไม่ได้
แต่วิชานี้สอบเส๊ดแล้วสบายใจ เพื่อนๆได้คะแนนเท่ากัน
เลยยยยยยย....ห้าห้า
พอตกเย็นก้อเดินตลาดนัด อิอิ
เหมือนเดิม ข้ามเวลานี้ไป
เอากางคืนหน่อยก้อเป็นงานบายเนียยย
ไปนั่งแด๊กโต๊ะจีนน วิ๊ดวิ้วววไม่รุ้จะไปเดินตลาดนัด
ให้เสียตังทะมายย มานั่งแด๊กโต๊ะจีนแต่แรกก้อจบแล้ว
พออาหารหมด น้องฟ้าเราก้อเริ่มเดินแจกเหล้าแล้ว
ไอว่านม้านก้อมา ฉะนั้น เอ๊าแด๊กเหล้า
แต่พอมองไปบนโต๊ะ ทะมายมีแต่เหล้าม่ายมีมิ๊กว่ะ
แม่งเลยตกลงกันว่าแด๊กเพียวไปล่ะกัน
แต่กุม่ายเอา...เกียดเพียว
แต่ก้อต้องกิน ไม่มีทางเลือกกกก
พอผู้คนเริ่มกรึมๆๆกัน แม่งเริ่มมีการโยนน้ำให้สร่างเมาแหล่ะ
แล้วกุก้อเป้นหนึ่งในคนโดนโยน ห้าห้า
และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก้อเกิดขึ้น
"มือถือกุโดนโยนลงไปพร้อมกะกุ"
แล้วแม่งก้อล่วงหล่นไปตอนกุตกน้ำด้วย
อ๊ากกกกกกกก
ไอต้อม มาช่วยกุงมดิ
งมไปงมมาเจอแต่เหี้ยไรก้อม่ายรุ้
ซาหรุบไม่เจอ......เส้า
สรุบใจความสำคันทั้งหมดกุแค่จะบอกว่า
"มือถือกุหาย"
กุจะบอกเพียยงเเค่นั้นแหล่ะ
สบายยใจ
ม่ะไรจะลืมๆได้ซักทีว่ะ รำคานจิงๆเลย
เฮ้ออออ
ไปดีก่า..บะบายคับ จร๊วบๆ February 14 แพร่ม แพร่มขณะนี้เวลา 10.30 น. ของวันที่ 14 ก.พ. 2549
เป้นเวลาที่.....กุกะลังนั่งเรียนอยู่ (เอิ๊กๆ) เบื่อว่ะเลยมานั่งอัพบล๊อกดีก่า...เรียนก้อม่ายรุ้เรื่อง จารย์กะลังสอนอาราย คุ๊กกี้ๆ อยู่ม่ะรุ้ ยิ่งหิวๆอยู่ ซาหรุบว่าตอนนี้กุม่ายมีไรทำอ่ะ เบื๊อเบื่อ... เด๋วแพร่มให้ฟังดีก่า----- วันนี้วันอารายเอ๊ยยยยย.....ทายก้านเดะ แต๊นแต่นนนน....ถูกต้องวันนี้คือวัน"อังคาร" เอ๊ยยยยย ม่ายใช่วัน"วาเลนไทน์" ดิ ให้ม้านมี ความหมายซักหน่อย ( ฮ่าไหมว่ะเนี่ยมุกกุ ) และม้านก้อเป็นอีกวันนึงที่กุต้องอยู่คนเด่ว ม่ายได้ต่างอารายจากวันอื่นซักเท่าไรเล๊ยยยย เพื่อนๆแม่งมีก้านหมด...แต่ก้อม่ายเปงไร กุชินซะแหล่ะ ม่ะคืนกุถึงขั้นนอนไม่หลับเลยน่ะเนี่ย ไม่ได้ตื่นเต้นกะวันนี้หรอก ม่ะวานกุนอนเยอะเกิน กางคืนเลยไม่หลับซักที...เลยออกมานั่งดูหนังคนเด่ว เปิดไปเปิดมาเจอหนังเรื่องหนึ่ง...นางเอกโคดน่ารักเลย ดูไปดูมา........ก้อยังไม่รุ้ว่าเรื่องอะไร แต่แม่งเเบบ โหดร้ายกะชีวิตกุมาก แม่งมีย่างสดคนด้วยย โหดฉิหายยย โหดเกินคำบรรยาย....แต่ก้อหนุกดีชอบๆ ป่าเถื่อนดี เสียอย่างเด่ว ตอนจบนางเอกเจือกตายซะง้านอ่ะ แต่จากการคาดเดาของกุน่ะ กุว่าแม่งชื่อเรื่องว่า"ลองของ" แหงๆ ดูเส๊ดกุก้อลองเข้าไปนอนอีกรอบ คิดไปคิดมาก้อหลับกันไป ต่อๆๆๆ มาพูดถึงอาทิดที่แล้วของกุดีก่า อืมมมม......ไม่มีอารายดีเลยย..ม่ายเล่าดีก่า พอแหร่ะ กุแพร่มมาจนพอใจแหล่ะ อวยพร : วาเลนไทน์ทั้งทีขออวยพร ให้เพื่อนๆหน่อยน่ะ ก้อขอสิ่งศักดิ์สิทธิทั้งหลายทั้งปวง บนสากลโลกนี้ จงดลบันดาลให้ทั่นช่วยคุ้มครองพ่อแม่ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เทอคนนั้น ตลอดจนชาวโลกมนุดทุกคน มีความสุข ความเจริน คิดสิ่งใดได้ดังสมปรารถนา อายุมั่นขวัญยืน ด้วยเทอญ สาธุ........... ไปล่ะคับ แพร่มมาเกินทนแหล่ะ บะบายน้า...จร๊วบๆๆ February 08 บทสัมภาษณ์พ่อหนุ่มน้อยคอยรักนี้เป็นบทสัมพาดของพ่อหนุ่มคนหนึ่งที่รอคอยความรักมานานแสนนาน
คุนอ่านแล้วอาจจะเห็นเป็นเรื่องตลกขบขัน...แต่แท้จิงแล้วคือชีวิตที่
มนุษย์เดินดินคนหนึ่งต้องประสบพบเจอ (ช่างเป็นเรื่องที่น่าเส้ายิ่งนัก)
จัดทำโดย
นายไส้เดือน
นายไส้เดือน : สวัสดีคับ เอ่อคุน...
พ่อหนุ่มน้อย : เรียกผมว่า"TeMple DoG"
นายไส้เดือน : คับ ไม่รบกวนใช่ไหมคับที่มาสัมพาดเรื่องส่วนตัว
อย่างงี้อ่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : ไม่เป็นไรหรอกคับ กะลังว่างๆ นอนไม่หลับ
นายไส้เดือน : แล้วช่วงงนี้ นี้สบายดีไหมคับเนี่ย
พ่อหนุ่มน้อย : จะว่าไปก้อเรื่อยๆอ่ะคับ เหมือนทุกอาทิดที่ผ่านมาแหล่ะคับ
นายไส้เดือน : อ่าคับ....งั้นเรามาเข้าเรื่องกันเลยล่ะกันน่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : เต็มที่เลยยคับ
นายไส้เดือน : คุนTeMple DoG นี้มีแฟนรึยังอ่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : อ้อ ยังหรอกคับ อยู่ระหว่างหาอยู่!!
นายไส้เดือน : แล้วนี้มีจีบๆอยู่บ้างอ่ะป่าวเนี่ย
พ่อหนุ่มน้อย : มีอ่ะคับ ทะมายร๋อคับ
นายไส้เดือน : อ่ออ...แล้วตอนนี้มั่นใจตัวเองรึป่าวอ่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : ไม่หรอกคับ อยากหมั้นเทอคนนั้นมากกว่า
หมั้นกะใจตัวเอง....กัวต้องแต่งงานกะใจตัวเอง
อึ๋ยย...ม่ายเอาอ่ะ !?!
นายไส้เดือน : ...........
นายไส้เดือน : เปี่ยนคำถามแล้วกันคับ เอาเป็นว่ามีวี่แววอะไรบ้างไหม
พ่อหนุ่มน้อย : อ๋อ....คุนดูผมซิเหมือนหมาวัดไหมล่ะ
แล้วดูเทอซิ นางฟ้าไหมล่ะ.....
คุนว่ามีไหมล่ะวี่แววอ่ะ
นายไส้เดือน : อืมมม....ดูแล้วไม่มีเลยคับ
พ่อหนุ่มน้อย : ก้อรู้นิหว่า แล้วยังมาถามอะไรโง่ๆอีก
นายไส้เดือน : อ้าว...ในเมื่อคุนรู้อย่างงี้แล้วทะมัย ยังหน้าด้านไปจีบ
เค้าอีกล่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : อ่อ..ก้อม่ายมีไรมากหรอกคับ ก้อแค่
"รู้ว่าเสี่ยงก้อคงต้องขอลอง รู้ว่าเหนื่อยถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง
ยังไงจะของลองดูซักที...."
นายไส้เดือน : เหตุผลดูงี่เง่าดีน่ะคับ...แล้วนี้ถ้าแห้วจะเสียใจไหมเนี่ยคับ
พ่อหนุ่มน้อย : เอ๊า...ทะมัยคุนไส้เดือนชอบถามอะไรควายๆล่ะคับ
เวลาคุนจีบคนที่คุนชอบแล้วคุนแห้ว คุนเสียใจไหม
มันก้อต้องเสียใจซิคับ ไอโง่นิหลายรอบแล้วน่ะ
นายไส้เดือน : เอ่อ.....กรุณาสุภาพหน่อยซิคับ
รายการสดน่ะคับ
พ่อหนุ่มน้อย : อ่ะ...โทดคับ ลืมตัวไปหน่อย
นายไส้เดือน : ง้านเรามาสัมพาดกันต่อน่ะคับ
คุนคิดยังไงกับรัฐบาลทักษิณล่ะเนี่ย
พ่อหนุ่มน้อย : โอ๊ยยย แด๊กฉิหายยยย แม่งพันล้านเมิงใช้ไม่พอหรือไง
ถึงต้องเอาเป็นแสนล้านอ่ะ แล้วแม่งจะทะเลาะกะไอห่าสนธิไป
ทะมัยว่ะ ถ้าเมิงคิดว่าเมิงบริสุดก้อเงียบๆไปดิ แต่จากสถานการ
เนี่ยกุว่าแม่งไม่น่ารอดแน่ๆเลย ทักษิณเอ๊ยยยย
นายไส้เดือน : แล้วสนธิละคับ เป็นยังไง??
พ่อหนุ่มน้อย : ไอนี้ก้อเหมือนกันหาเรื่องเค้าจิงๆ จะจบก้อไม่จบ
แต่จะว่าไปเค้าก้อเป็นแค่สื่อ ที่เสนอความจิงให้
ประชาชนรู้ ผมคิดว่าผมเข้าข้างสนธิอ่ะ
ปัง........................
นายไส้เดือน : หึหึ...เข้าข้างไอสนธิ ใช่ไหม
ตายซะเมิง ด่ากุเยอะซะด้วยน่ะเนี่ย
รู้ไว้ซะว่าทั่นทักษิณ ได้ครอบคลุมไปทั้ง
ผืนแผ่นดินไทยแล้ววว กร๊ากกๆๆๆๆ
ปังๆๆๆๆๆๆ
แล้วความรักของพ่อหนุ่มน้อยจะเป็นเช่นไร
โปรดติดตามกันต่อไปน่ะคับ
สรุป.....นี้กุทำอะไรอยู่ว่ะเนี่ย
( คิดถึงเทอคนนั้นจัง ถึงเเม้จะเป็นไปไม่ได้ก้อตาม )
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า"ให้โทษแก่ทั่น... ทุกข์นั้นถึงตัว"
January 30 ดอกไม้และชีวิตไส้เดือนเจ้าไส้เดือนน้อย..... น้อยคอยแหงนมองดอกไม้มานาน ตอนที่เจ้าดอกไม้ยังเล็กอยู่...... ไม่มีแรง.....อ่อนล้า.....เจียนตาย ไส้เดือนตัวหนึ่ง....คอยมาพรวนดินอยู่เสมอ และไม่ว่าจะเป็นอย่างไร...... จะร่วงโรย...... แห้งเหี่ยว..... ไส้เดือนไม่เคยรังเกียจเธอ......... จนเป็นดินไปด้วยกัน.................... แม้จะสมหวังหรือไม่...ก็ตาม..... ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร... ขอให้อย่าลืม......ว่าเรามาจากไหน. อย่าลืม....ว่าใครกันที่ทำให้คุณมีวันนี้
จากที่กุใช้เวลานั่งอ่านบทความดีๆนี้ ทำให้กุนึกถึงชีวิตตัวเองว่าเป็นแบบนี้อ่ะป่าวว และกุก้อคิดได้ว่าใช่เลย....ชีวิตกุเองนิหว่า ... (ไส้เดือนน้อยผู้น่ารัก) กร๊ากๆๆๆ คิดแล้วเส้า ชีวิตที่ไม่เคยสมหวัง แต่คิดไปคิดมาก้อ....ไม่เป็นไรเว้ยยยย ยังมีเพื่อนอยู่เสมอ พวกเมิงนิ...เพื่อนแท้กุจิงๆ รักพวกเมิงว่ะ (แต่ขอสมหวังซักหน่อยก้อดีน่ะ) January 22 ถึงเวลาแล้ว...เเละแล้วก้อถึงเวลา...
ที่กุมาอัพซักที...
ช่วงเวลาหลังปีใหม่ที่ผ่านมานี้ ที่อุตสาห์อธิษฐานไว้
แม่งไม่ได้เป้นไปตามที่กุหวังไว้เลยยย
พูดแล้วเซ็งงงงงงงงง
สอบไปหกตัว คะแนนออกมาหนึ่งตัว
ทีเด็ดซะด้วยย numerical (พิมงี้ป่าวว่ะ) รู้แต่
มันทำให้กุต้องมี w เพิ่มขึ้นมาในชีวิตนี้อีกหนึ่งตัว
ไอสาดดด สถิติเหมือนตอนลิเนียเลยย เต็ม40 ได้ตั้ง7
(พูดแล้วเขินนน)
ซาหรุบง่ายๆว่ากุดอบบบ (อ่านเกมให้ขาดดดด)
จบเรื่องเรียนไปมาต่อด้วยเรื่อง...
.
.
.
.
.
งานบอลทำมะสาด-จุลา ม่ะวานๆๆๆไปดูมา
เกือบม่ะได้ไปเเล้วเพราะม่ายมีเสื้อเชียร์ในที่สุดก้อไป
ช่างแม่งไม่ต้องใส่แล้วเสื้อเชียร์ใส่เสื้อไรไปเหมือนกันแหล่ะ
แล้วก้อม่ายผิดหวัง ดีน่ะที่ไปสาวๆน่ารักนี้
แม่งมาจากไหนกันก้อม่ายรุ้อยู่มหาลัยนี้ก้อว่าเยอะแล้ว
นี้แม่งแบบ....ไม่มีคำบรรยายจิงๆว่ะ
พูดแล้วอยากเป็นเจ้าของซักคน ซึ่งกุคิดว่ากุคงไม่มีบุนขนาดนั้นหรอก
ว่าแต่กุไปดูบอลไม่ได้ไปดูสาวน่ะ มาพูดถึงเรื่องบอลกันดีก่า
ขึ้นไปดูบอลที่ชั้นบนสุดๆๆเลยยม้านม่ายมีที่นั่งเลยต้องยืนดู
โห..เห็นรูบเกมมมจากการวิเคราะห์ของกุ ทำมะสาดสู้ม่ะได้เลยย
สมควรเเพ้ แถมเล่นหนักอีกตะหาก กุยังนึกว่าดูมวยไทย
ซะอีก ดีน่ะมีคนบอกว่าเป็นฟุตบอล
ว่าแต่แม่งเล่นไม่ได้ดั่งใจเลยย นี้ถ้าเป็นวินนิ่งน่ะ
หึหึ....
ไปล่ะ....หิวข้าวววว่ะ
บะบายคับทั่นผู้อ่าน จร๊วบๆ
December 31 SaWaDDee NeW YeaR 2006 !!!สวัสดีปีใหม่...
ปี 48 จะผ่านพ้นไปแล้ววว.........ปี 49 กะลังจะเข้ามา
ทุกสิ่งกำลังจะเปี่ยนไป
แต่ที่ไม่เปี่ยนก้อคือ การสอบวันที่ 7กับ8
ปิดปีใหม่มาทำไมว่ะเนี่ย...หยุดอ่านหนังสือสอบชัดๆ
ไม่ได้มีไว้ให้กุฉลองเลยปีใหม่ปีนี้
พูดแล้วเลือดขึ้นหน้าแล้วไหลต่อ...เข้าไปในกะโหลก
ค่อยๆไปหล่อเลี้ยงก้อนเนื้อที่ ไม่ค่อยจะมีรอยหยัก
และแล้วมันก้อตอบสนองกลับมาว่า
"ไอเวงงงง....จะสอบอยู่หร่อมร่อแล้ว เจือกว่างมานั่งอัพบล๊อกอีก
เอ๊า!! ด่าแล้วไม่สำนึกนั่งพิมต่ออีก เรื่องของเมิงแล้ววุ้ยย"
"ลืมบอกอีกอย่าง สวัสดีปีใหม่น่ะ ขอให้เจ้าของก้อนเนื้ออย่างเมิง
มีความสุขมากๆน่ะ แล้วก้อมีแฟนกะเค้าซักที กุรู้น่ะว่าเมิงชอบใครอยู่
พยายามเข้า....แต่ก้ออย่าลืมฉายาตัวเองว่ามันคือ"แห้ว"ด้วยล่ะ
แล้วก้อไปอ่านหนังสือได้แล้ววว ก้อนเนื้ออย่างกุจะเป็นกำลังใจให้
จะช่วยให้เมิงได้A แล้วก้อต้องขอให้เมิงได้A เยอะๆด้วยยยย
เพราะตัวกุจะได้มีเกียรติประวัติกะเค้ามั้ง
GeT A เว้ยยย!!"
และแล้ววเมื่อมันตอบสนองกุมาว่าอย่างงี้...ตัวกุซึ่งเป็นเจ้าของก้อค่อยๆ
สำนึกผิด...จำเป็นต้องไปอ่านหนังสือซะแล้ววว
แต่ก่อนไปผมก้อขอให้คนทั้งโลกมีความสุขขมากๆกะปีใหม่ที่กำลังจะเข้ามาน่ะคับ
ไปล่ะคับ บั๊บบายยยย จร๊วบบบบบบบบ สามทีติด
 December 18 iT iS mY FrieNd"อิดคือเพื่อนของกู"
วันนี้เราจะมาพูดถึงเพื่อนคนนี้กัน....เพราะม่ะวานกุไปดูม้านเล่นละครเวทีมา...
อิด คือ อิทธิพร ตึกแสวง เรียนคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ม.รังสิต ปีสอง บ้านอยู่สระบุรี
ตัวสูง รูปหล่อ ....รับบทในละครเวทีเรื่อง teasure house เป็นก๊องเบ้...จอมเวทย์ชาวโคซอง
วิจารณ์....อิดแม่งเทห์ว่ะสาดดดดด เทห์ทั้งเรื่องเลยยย เสียอย่างเดียวทะมายยยเมิงไม่มีฉากจบเหมือนพระเอกตัวอื่นว่ะ........อ่ะ!!!หรือว่าเมิงเป็นพระเอกที่แท้จริงในสามพระเอก พระเจ้า!!!โอเค.....มุกกุไม่ขำ จบมุกนี้ปายย ........ต่อๆ++ เนื้อเรื่องแม่งติ๋งต๋อง แต่มุกแม่งฮาสัดอ่ะ โดยเฉพาะไอมุกสะพานโค้งงเนี่ย ขำสาดดดด(ฮันแน่ไอพวกไม่ได้ดูงงกันล่ะดิ) แต่ไหนเมิงบอกเล่นเป็นต้นไม้ไงว่ะ ไหงกลายเป็นจอมเวทย์ไปได้ล่ะเนี่ย
ตอนแรกกุอุดสาห์นั่งดูต้นไม้ที่เป็นฉากว่าต้นไหนขยับได้อ่ะป่าววว แล้วก้อไม่มี สาดดดหลอกกุ....ว่าแต่ไอขบวนการถาปัดเรนเจอร์เนี่ยใครคิดว่ะ แม่งกุนั่งอึ้งกะมุกเมิงเลยยซํกวันกุจะตั้งขบวนการวิดวะเรนเจอร์มั้งคอยดูเถอะเมิง +++เออใช่!!ต๊อดบนเวทีโคด หล่อเลยอ่ะ เห็นต๊อดแล้วนึกขึ้นอั้มต้องมาดูดิว่ะ มาวันนี้อ่ะป่าว ถ้ามาจะเข้าไปขอเบอร์แล้วแย่งอั้มมาจากชีวิตต๊อดซะเลยย ห้าห้าห้า ฝันเฟือ่งป่ะล่ะกุ แต่แล้วกุก้อไม่เห็นอั้ม จบปายยย
คราวนี้มาเป็นเรื่องของชีวิตกุมั้งที่กำลังจะประสบ...
จะสอบแล้วววยังไม่มีไรในหัวเลยวะ แม่งเรียนก็ไม่ได้เรียนแล้วดันต้องสอบอีก(ความหมายคือกุม่ายเรียนเองแหล่ะแต่ม้านต้องสอบอยู่แล้ว) คิดแล้วก้อเหนื่อยย โดยเฉพาะไอวันที่เจ๊ดมกราเนี่ย อยากเจอหน้าไอคนจัดตารางจิงๆ ว่าที่บ้านแม่งให้ความอบอุ่นมันไม่พอรึไงว่ะ ถึงมาลงกับนศ.เนี่ย สอบสามตัวในวันเด๋วแล้วยากทุกวิชา ...เมิงมาสอบเองไหมคับบ ไอสาดดดดดดด คิดแล้วท้อเว้ยย น่าจะมีใครซักคนมาเป็นกำลังใจให้จัง.... เหอะๆๆ พูดแล้วไปอ่านหนังสือดีก่า (คนที่จะเป็นกะลังใจให้กุม่ะไรจะโผล่มาน่า.....รออยู่น่ะจ๊ะตัวเอง)
December 10 - ผมเปี่ยนไปแล้ว -ผม กุ หยิก ย๋อย แล้วว
กุล่ะช๊อบชอบ แน๊วแนว
แต่ทะมายแม่งขำกันทุกคนเลยว่ะสาดดด
พูดแล้วหงุดหงิด เลิกๆๆๆ November 12 เปิดเทอมวันนี้.....วันเสาร์
กุอยู่กะไอเเจ๊กสองคน ชวนกุแด๊กเหล้าอีกแล้วไอห่านิแต่กุก้ไปเบื่อไม่มีไรทำ...
แต่ตอนนี้กุขอโม้ก่อน...อาทิดแรกกุไปเรียนมาเกือบครบแน่ะ เด่วกุจะวิจารณ์วิชาเรียนอาทิดนี้ให้ฟัง
วันจัน เช้ากุว่างสบายใจ บ่ายเรียนแมทซายน์2 สามชม.แน่ะน่าเบื่อฉิหายยย
แต่กุไม่ได้เรียนว่ะ ไอเหลืมแม่งไม่ให้กุเรียน กุเลยเชื่อเพื่อนเพราะกุรักเมิง เอิ๊กๆๆ
ซาหรุบ กุโดดทั้งวัน
วันอังคาร เรียนคอมตอนเก้าครึ่ง สบายๆขำๆ ไปถึงเข้าไปนั่งเบื่อๆฟังจารย์อ่านเอาท์ไลน์แล้วก็ออก ที่สำคันเเม่งบอกไม่สอนวันพฤหัสนี้ โอ้วววสบายยยยยยอีกแล้วกุ
ต่อปายจะไปเรียนไดนามิกส์ต่ออ .....secแรกจารย์ไม่สอนว่ะ โคดดีใจเลยแต่กุอยู่secหลังสาดดด เส้า
แต่กุรักเพื่อนอีกแล้ว กุก็เลยไม่เรียนตามsecแรก อืมมมกุนี่คนดีเนาะ
ซาหรุบ วันอังคารไม่ได้อารายเลย วันพุด เรียนแคลตอนแปดโมง สาด ขี้เกียดตื่นว่ะ แต่ก้อตื่นไปนั่งฟังจารย์พูดสิบก่านาที
อุดสาห์ตื่นไร้ค่า ฉิหายย
ต่อปายเรียนโซลิด สาดแม่งสอนยังกะสะเเตติกกุเลยหลับแม่งเลยยย ซักพักก็จบคาบ
ซาหรุบ วันนี้กุก็ได้รู้ว่า สะแตติกกะโซลิดแม่งก็คือๆกันนแหล่ะ
วันพฤหัสสส เช้าม่ายมีเรียนเลย กุไม่ได้โดดน่ะ จารย์เค้าไม่สอน บ่ายกุเลยต้องไปเรียนทียู ไหนบอกแม่งเช๊คที่นั่งไงว่ะ ไม่เห็นเเม่งเช๊คไรเลยยย ที่สำคันน่าเบื่อสาดอ่ะ
ซาหรุบ ไม่ได้อารายอีกแล้ว แต่ก้อดีน่ะทียูมีเทอคนนั้นเรียนด้วย
วันสุกก จะไปเรียนแคลแปดโมงให้ได้โย่วววว แต่กุเสือกตื่นตอนเก้าโมงก่าๆ ไอบิ๊กแม่งก้อไม่ปลุกกุไปเรียนคนเด๋วซะง้านอ่ะ เลยไม่ได้เรียนเลยยย
ก้อเลยไปเรียนโซลิดแล้วกัน ไปถึงนี่งไปซักพักทะมายแม่งสะแตติกทั้งดุ้นเลยว่ะ กุเลยเบื่อสาดดด
เรียนเส๊ดต้องรอตั้งบ่ายคึ่ง เลยชวนกันไปเล่นเคาเตอร์แม่งเลยยย ห้าห้า มันส์ว่ะ เกือบไม่ได้เรียนตอนบ่ายแล้ว
แต่ก้อได้เรียน กลับมาทันเรียนแล๊บไออีพอดี นึกว่าจะได้หนุกหนาน ที่ไหนได้หลับอีกแล้วกุ
ซาหรุบ วันนี้ได้เยอะสุด ได้เล่นเคาน์เตอร์
อาทิดเเรก......โดยรวมๆ กุได้เล่นเคาเตอร์เว้ย
ไปล่ะ จร๊วบๆ
November 05 ครั้งแรก....fiRsT TiMeวันนี้.......
|
|
|
